بخش نخست ـ کلیات ماده۱ـ اصطلاحات بهکار بردهشده در این قانون، دارای معانی به شرح زیر است: الف ـ خسارت بدنی: هر نوع دیه یا ارش ناشی از هر نوع صدمه به بدن مانند شکستگی ، نقص و ازکارافتادگی عضو اعم از جزئی یا کلی ـ موقت یا دائم، دیه فوت و هزینه معالجه با رعایت ماده (۳۵) این قانون به سبب حوادث مشمول بیمه موضوع این قانون ب ـ خسارت مالی: زیانهایی که به سبب حوادث مشمول بیمه موضوع این قانون به اموال شخص ثالث وارد شود. پ ـ حوادث: هرگونه سانحه ناشی از وسایل نقلیه موضوع بند (ث) این ماده و محمولات آنها از قبیل تصادم، تصادف، سقوط، واژگونی، آتشسوزی و یا انفجار یا هر نوع سانحه ناشی از وسایل نقلیه بر اثر حوادث غیرمترقبه ت ـ شخص ثالث: هر شخصی است که به سبب حوادث موضوع این قانون دچار خسارت بدنی و یا مالی شود بهاستثنای راننده مسبب حادثه ث ـ وسیله نقلیه: وسایل نقلیه موتوری زمینی و ریلی شهری و بین شهری و واگن متصل یا غیرمتصل به آن و یدک و کفی (تریلر) متصل به آنها ج ـ صندوق: صندوق تأمین خسارتهای بدنی چ ـ بیمه مرکزی: بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران ح ـ راهنمایی و رانندگی: پلیس راهنمایی و رانندگی نیروی ا

قانون مهریه ماده ۱۰۷۸ هر چيزي را که ماليت داشته و قابل تملک نيز باشد ميتوان مهر قرار داد. ماده ۱۰۷۹ مهر بايد بين طرفين تا حدي که رفع جهالت آنها بشود معلوم باشد. ماده ۱۰۸۰ تعيين مقدار مهر منوط به تراضي طرفين است. ماده ۱۰۸۱ اگر در عقد نکاح شرط شود که در صورت عدم تأديه مهر در مدت معين نکاح باطل خواهد بود نکاح و مهر صحيح ولي شرط باطل است. ماده ۱۰۸۲ به مجرد عقد، زن مالک مهر ميشود و ميتواند هر نوع تصرفي که بخواهد در آن بنمايد. تبصره: چنان چه مهريه وجه رايج باشد متناسب با تغيير شاخص قيمت سالانهي زمان تأديه نسبت به سال اجراي عقد که توسط بانک مرکزي جمهوري اسلامي ايران تعيين ميگردد محاسبه و پرداخت خواهد شد مگر اين که زوجين در حين اجراي عقد به نحو ديگري تراضي کرده باشند. ماده ۱۰۸۳ براي تأديهي تمام يا قسمتي از مهر ميتوان مدت يا اقساطي قرار داد. ماده ۱۰۸۴ هر گاه مهر، عين معين باشد و معلوم گردد قبل از عقد معيوب بوده و يا بعد از عقد و قبل از تسليم معيوب و يا تلف شود شوهر ضامن عيب و تلف است. ماده ۱۰۸۵ زن ميتواند تا مهر به او تسليم نشده از ايفاي وظايفي که در مقابل شوهر دارد امتناع کند مشروط بر

قانون ثبت علائم تجاری فصل سوم ـ علائم، علائم جمعي و نامهاي تجاري ماده30ـ علامت، علامت جمعي و نام تجاري عبارتند از: الف ـ علامت يعني هر نشان قابل رؤيتي كه بتواند كالاها يا خدمات اشخاص حقيقي يا حقوقي را از هم متمايز سازد. ب ـ علامت جمعي يعني هر نشان قابل رؤيتي كه باعنوان علامت جمعي در اظهارنامه ثبت معرفي شود و بتواند مبدأ و يا هرگونه خصوصيات ديگر مانند كيفيت كالا ياخدمات اشخاص حقيقي و حقوقي را كه از اين نشان تحت نظارت مالك علامت ثبت شده جمعي استفاده ميكنند متمايز سازد. ج ـ نام تجارتي يعني اسم يا عنواني كه معرف و مشخصكننده شخص حقيقي يا حقوقي باشد. ماده31ـ حق استفاده انحصاري از يك علامت به كسي اختصاص دارد كه آن علامت را طبق مقررات اين قانون به ثبت رسانده باشد. ماده32ـ علامت درموارد زير قابل ثبت نيست: الف ـ نتواند كالاها يا خدمات يك مؤسسه را از كالاها و خدمات مؤسسه ديگر متمايز سازد. ب ـ خلاف موازين شرعي يا نظم عمومي يا اخلاق حسنه باشد. ج ـ مراكز تجاري يا عمومي را به ويژه درمورد مبدأ جغرافيايي كالاها يا خدمات يا خصو